محمدرضا اسلاملو با انتقاد از ساختار مدیریت فرهنگی کشور، معتقد است مهم‌ترین بحران امروز سینمای ایران نه کمبود بودجه، بلکه فقدان نگاه راهبردی در میان مدیران فرهنگی است؛ مدیرانی که به باور او، نه قدرت ریسک دارند، نه آینده‌نگر هستند و نه شناخت دقیقی از مأموریت فرهنگ و هنر دارند.

به گزارش همدار اسلاملو با تأکید بر اینکه هنرمند باید یک گام جلوتر از جامعه حرکت کند، گفت سینماگر وظیفه دارد آینده را ببیند، آن را روایت کند و افق‌های پیش‌روی جامعه را به تصویر بکشد؛ در حالی که بخش بزرگی از تولیدات امروز یا تقلیدی از الگوهای موفق غربی هستند یا در گذشته و حال متوقف مانده‌اند و کمتر اثری را می‌توان یافت که نگاه آینده‌محور داشته باشد.

وی یکی از مهم‌ترین ضعف‌های مدیریت فرهنگی را نبود درک سیاسی و اجتماعی در میان مدیران دانست و اظهار کرد بسیاری از مدیران فرهنگی شاید در مسئولیت‌های دیگر موفق باشند، اما برای مدیریت حوزه فرهنگ و هنر مناسب نیستند. به گفته او، مدیریت فرهنگی باید جریان‌ساز باشد، ریسک کند و بخش عمده ظرفیت خود را صرف ساخت آینده کند، نه اینکه صرفاً درگیر اداره روزمره امور باشد.

اسلاملو با اشاره به تجربه‌های خود در سال‌های گذشته، تأکید کرد بارها درباره ضرورت توجه جدی به موضوعات راهبردی مانند فلسطین و مقاومت هشدار داده، اما این نگاه هیچ‌گاه به سیاست‌گذاری‌های فرهنگی تبدیل نشده است. به اعتقاد او، تا زمانی که مدیران اولویت‌های فرهنگی را به‌درستی درک نکنند، نمی‌توان از هنرمندان انتظار تولید آثار جریان‌ساز داشت.

این کارگردان همچنین با انتقاد از وابستگی سیاست‌های فرهنگی به الگوهای بیرونی گفت سینمای ایران همچنان منتظر است دیگران مسیر را تعیین کنند، در حالی که مدیریت فرهنگی باید توان خلق مسیرهای تازه را داشته باشد و برای آینده برنامه‌ریزی کند.

اسلاملو در ادامه، هنرمندان را نیز به مسئولیت‌پذیری دعوت کرد و گفت هنرمند نباید صرفاً منتظر سفارش یا حمایت باشد؛ بلکه باید برای ایده‌های خود بجنگد، از آن‌ها دفاع کند و ضرورت تولید آثارش را به مدیران و جامعه یادآور شود.

وی در پایان تأکید کرد اگر قرار است تحول واقعی در سینمای ایران رخ دهد، مدیران باید به جای انتظار برای مراجعه هنرمندان، خود به جست‌وجوی استعدادها بروند؛ زیرا سرمایه‌های فرهنگی با کشف، اعتماد و میدان دادن رشد می‌کنند، نه با حذف، بی‌توجهی و انحصار!