ایرج محمدی معتقد است در شرایطی که کشور با تهدیدهای امنیتی و جنگی روبه‌روست، حوزه فرهنگ و هنر نیز باید هم‌سنگ میدان مقاومت عمل کند؛ نه با نگاه اقتصادی و گیشه، بلکه با احساس یک مسئولیت ملی برای تولید آثاری که بتوانند روایت ایران را به جامعه و جهان منتقل کنند.

به گزارش همدار محمدی با اشاره به تحولات منطقه، تأکید کرد جمهوری اسلامی با دشمنی روبه‌روست که سابقه‌ای طولانی در خشونت، اشغالگری و کشتار غیرنظامیان دارد و طبیعی است که در چنین شرایطی، مسئولیت هنرمندان و فعالان فرهنگی دوچندان شود. به اعتقاد او، همان‌گونه که توان نظامی برای دفاع از کشور ضروری است، قدرت فرهنگی نیز باید به همان اندازه تقویت شود.

وی با بیان اینکه در سال‌های اخیر اقداماتی از سوی برخی نهادهای فرهنگی و رسانه‌ای انجام شده، گفت این اقدامات با سطح نیازهای امروز فاصله دارد و هنوز نگاه «وظیفه ملی» بر فعالیت‌های فرهنگی حاکم نشده است. از نگاه او، تولید آثار فرهنگی نباید صرفاً وابسته به بودجه یا سفارش‌های دولتی باشد، بلکه باید از احساس مسئولیت هنرمندان و حمایت هوشمندانه مدیران فرهنگی شکل بگیرد.

این تهیه‌کننده سینما با انتقاد از رویکرد مدیران فرهنگی اظهار کرد هنوز آثار شاخص و ماندگاری که بتوانند ابعاد این شرایط را به‌درستی روایت کنند، تولید نشده‌اند. به گفته او، چنین آثاری نیازمند مطالعه، برنامه‌ریزی و کار مستمر هستند و نمی‌توان با تصمیم‌های مقطعی یا تولیدات شتاب‌زده به این نیاز پاسخ داد.

محمدی همچنین بر ضرورت باز شدن فضای تولید برای هنرمندان تأکید کرد و گفت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان سینمایی، حوزه هنری و رسانه ملی باید زمینه تولید و نمایش این آثار را فراهم کنند؛ آثاری که با کیفیت، ماندگار و اثرگذار باشند، نه محصولاتی که صرفاً برای انجام یک مأموریت اداری تولید می‌شوند.

وی با اشاره به فیلم سینمایی «۱۹۶۸» که تهیه‌کنندگی آن را بر عهده دارد، تصریح کرد در شرایط کنونی، فروش گیشه نباید معیار اصلی تصمیم‌گیری باشد. به باور او، آثار فرهنگی می‌توانند از مسیرهایی مانند تلویزیون، پلتفرم‌ها، اکران‌های مردمی و نمایش‌های بین‌المللی به مخاطب برسند و نقش خود را ایفا کنند.

محمدی در پایان تأکید کرد مسئله امروز سینمای ایران، رقابت اقتصادی نیست؛ بلکه ایفای یک مسئولیت ملی است. او معتقد است نهادهای فرهنگی باید با حمایت از تولید و عرضه این آثار، امکان روایت مؤثر ایران در عرصه داخلی و بین‌المللی را فراهم کنند؛ زیرا در روزگار جنگ، فرهنگ نیز بخشی از میدان نبرد است.