حسن توکل‌نیا تهیه‌کننده سینما با انتقاد از وضعیت تولید فیلم در کشور، تأکید کرد که در شرایط فعلی سینماگران مستقل عملاً امکان فعالیت ندارند و بسیاری از آن‌ها خانه‌نشین و بیکار شده‌اند. به گفته او، در سینمای ایران هر سال به‌سختی دو یا سه فیلم مستقل ساخته می‌شود و اگر همین آثار بخواهند از بازیگران شناخته‌شده استفاده کنند، هزینه تولیدشان از ۳۰ میلیارد تومان فراتر می‌رود و ریسک سرمایه‌گذاری نیز به‌شدت افزایش پیدا می‌کند.

وی با انتقاد از شیوه تولید آثار دولتی در گفتگو با خبرنگار همدار اظهار داشت: بسیاری از فیلم‌هایی که با بودجه‌های کلان ساخته می‌شوند، به‌گونه‌ای تولید می‌شوند که هرچه هزینه تولید بالاتر باشد، به سود تهیه‌کننده است؛ زیرا سهم بیشتری از بودجه نصیب او می‌شود و دیگر موفقیت یا شکست فیلم در گیشه اهمیتی ندارد، چراکه سود اصلی در همان مرحله تولید به دست آمده است.

تهیه‌کننده فیلم «چند می‌گیری گریه کنی؟» ادامه داد: در چنین شرایطی، تهیه‌کنندگانی که برایشان سلامت سرمایه اهمیت دارد یا کاملاً مستقل هستند، از چرخه تولید کنار گذاشته می‌شوند. او با اشاره به ورود سرمایه‌های نامشخص به سینما گفت سال‌ها درباره احتمال پولشویی در سینما هشدار داده شد، اما این هشدارها جدی گرفته نشد. به گفته او، امروز برخی سرمایه‌داران ابتدا از تهیه‌کنندگان باسابقه استفاده می‌کنند، سپس با ساخت چند پروژه، کارت تهیه‌کنندگی می‌گیرند و به‌تدریج مدیریت سینما را در اختیار می‌گیرند.

توکل‌نیا معتقد است حتی سازمان سینمایی نیز توان مدیریت این وضعیت را ندارد. به گفته او، ورود افراد غیرمتخصص اما دارای سرمایه، باعث شده نیروهای حرفه‌ای و باسابقه به حاشیه رانده شوند و بسیاری از سینماگران باتجربه امروز با مشکل معیشتی و بیکاری مواجه باشند.

وی همچنین با انتقاد از وضعیت صنوف تهیه‌کنندگان اظهار کرد تعدد تشکل‌های تهیه‌کنندگی، به جای ایجاد انسجام، زمینه ورود افراد غیرحرفه‌ای را فراهم کرده است؛ زیرا هر صنف برای افزایش تعداد اعضا تلاش می‌کند و همین مسئله موجب شده افراد فاقد سابقه سینمایی نیز به‌راحتی وارد این حوزه شوند.

این تهیه‌کننده در ادامه، از نفوذ همین جریان در پلتفرم‌های نمایش خانگی نیز انتقاد کرد و گفت جریان مستقل سینما حتی در این حوزه نیز امید چندانی برای فعالیت ندارد. او افزود: «من شخصاً طرح‌هایی به پلتفرم‌ها ارائه کردم اما هیچ پاسخی نگرفتم، در حالی که همین افراد همواره مشغول کار هستند و حتی در شوراهای تصمیم‌گیری پلتفرم‌ها نیز نفوذ دارند و طرح‌هایشان به‌راحتی تصویب می‌شود.»

توکل‌نیا در پایان با انتقاد از سازوکار تصمیم‌گیری در سینمای ایران تأکید کرد: «متأسفانه همه چیز در سینمای ما با بده و بستان پیش می‌رود؛ اگر در شورای پروانه نمایش آشنا داشته باشید، مجوزتان سریع صادر می‌شود و اگر در پلتفرم‌ها ارتباط داشته باشید، طرحتان به‌راحتی تصویب می‌شود. متأسفانه بسیاری از تصمیم‌ها نه بر اساس ضابطه، بلکه بر پایه روابط گرفته می‌شود.