محمدجواد حکمی کارگردان فیلم سینمایی «غوطه‌ور» با تأکید بر رویکرد آسیب‌شناسانه این اثر گفت: فیلم اجتماعی باید مخاطب را با واقعیت‌های پیرامونش مواجه کند اما نحوه پرداخت موضوع تعیین‌کننده مرز میان طرح مسئله و ترویج آسیب است.

محمدجواد حکمی کارگردان فیلم سینمایی «غوطه‌ور» درباره رویکرد اجتماعی این اثر اظهار کرد: «مخاطب باید بتواند با فیلم احساس نزدیکی کند و آن را نسبتبه جامعه و اتفاقات پیرامون خود بسنجد. اساساً ژانر اجتماعی یا فیلم اجتماعی باید چالش‌های اجتماعی را به تصویر بکشد. «غوطه‌ور» تلاش کرده در کنار طرح این مسائل، نگاهی آسیب‌شناسانه نیز داشته باشد و امیدوارم مخاطبان در طول جشنواره به این هدف پی ببرند. در نهایت این مخاطب است که قضاوت می‌کند.»

وی در پاسخ به پرسشی درباره جسارت پرداختن به چنین موضوعاتی و مسئله ممیزی افزود: «هر فیلمسازی می‌تواند هر موضوعی را انتخاب کند اما نحوه پرداخت اهمیت دارد. حتی در قرآن نیز قصه‌های مختلف روایت شده است؛ از قصه حضرت یوسف تا دیگر پیامبران. آنچه چالش‌های بعدی را تعیین می‌کند، چگونگی بیان است. می‌توان درباره یک پرونده جنایی فیلم ساخت بدون آنکه خشونت را ترویج کرد یا درباره یک بحران اخلاقی سخن گفت بدون آنکه به فساد دامن زد. همه چیز به شیوه روایت بستگی دارد. امیدوارم مخاطبان نیز معتقد باشند که فیلم تروجی خشونت یا فساد نکرده است.»

حکمی درباره نگاه برخی منتقدان به انتخاب این سوژه به عنوان یک ریسک برای نخستین تجربه سینمایی خود گفت: «من این را ریسک نمی‌دانم. اگر نگاه ما به موضوعات، نگاه خداشناسانه باشد، می‌توان درباره مسائل مختلف صحبت کرد. در سنت دینی ما نیز تأکید شده که نسبت به مسائل جامعه سخن گفته شود. مهم این است که چگونه سخن بگوییم تا دچار خودسانسوری یا آسیب‌های بعدی نشویم. برای ما مهم‌تر از هر چیز رضایت الهی در روایت هر قصه است.»

وی در پاسخ به این پرسش که چرا فیلم به ابعاد گسترده‌تری از یک پرونده اجتماعی مانند باندهای سازمان‌یافته نپرداخته است، توضیح داد: «موضوع فیلم درباره یک باند نیست. ما با شخصیتی به نام ماهک مواجهیم و فیلم به مسیر زیستی و سبک زندگی او می‌پردازد. تمرکز بر رابطه سبب و مسبب است؛ اینکه چه مسیری فرد را به نقطه بحران می‌رساند. نسبت این اتفاق در جامعه ممکن است کم یا زیاد باشد اما فیلم درباره چگونگی این مسیر صحبت می‌کند، نه آمار و گستره آن.»

کارگردان «غوطه‌ور» همچنین درباره نگاهش به سینما به عنوان ابزاری فرهنگی بیان کرد: «اگر سینما را منبر نوین بدانیم، طبیعتاً باید مخاطب داشته باشد. انتخاب این ابزار برای تأثیرگذاری است اما میزان موفقیت آن به توانایی و هنر ما بستگی دارد.»

وی درباره وضعیت تولید فیلم نیز گفت: ««غوطه‌ور» یک فیلم مستقل است و هنوز بخشی از بدهی‌های تولید باقی مانده است. حمایت ما از سوی یک مؤسسه خصوصی انجام شد و ارگان یا بنیاد خاصی پشت پروژه نبود. امیدواریم با اکران عمومی بتوانیم از تعهدات مالی خارج شویم.»

حکمی در پایان درباره دشواری‌های جلب اعتماد بازیگران به عنوان یک کارگردان فیلم‌اولی و روحانی اظهار کرد: «چالش جدی در این زمینه نداشتم و همکاری شکل گرفت اما اینکه بازیگران با چه انگیزه‌ای اعتماد کردند، بهتر است از خودشان پرسیده شود.»