ابوالفضل همراه با انتقاد تند از عملکرد مدیران صداوسیما، محدود شدن دایره هنرمندان و مخاطبان این رسانه را یکی از عوامل اصلی افت کیفیت و کاهش اقبال عمومی دانست و گفت: نمی‌شود همچنان در یک دایره محدود حرکت کرد و روزبه‌روز از بخش‌های بیشتری از جامعه فاصله گرفت؛ در حالی که بسیاری از هنرمندان مستعد، حتی نیروهایی که دغدغه‌های انقلابی دارند، بیرون از این چرخه مانده‌اند و در مقابل، برخی افراد بر اساس سفارش و ارتباطات وارد جایگاه‌های مختلف تولید شده‌اند.

این بازیگر سینما و تلویزیون با ارزیابی عملکرد رسانه ملی در حوزه تولید آثار نمایشی اظهار داشت: مسئله صداوسیما سال‌هاست به موضوعی پیچیده تبدیل شده و دیگر حتی کارشناسان، علاقه‌مندان و گروه‌های مختلف نیز نمی‌توانند تحلیل مشخص و روشنی از اتفاقاتی که در این رسانه رخ می‌دهد ارائه کنند.

وی افزود: به نظر من ماهیت صداوسیما تا حدی تغییر کرده و ساختار و ماهیت اصلی خود را مقداری از دست داده است. امروز صرفاً یک قشر خاص بیشتر مخاطب آن هستند. صداوسیمایی که ما در دهه ۶۰ و حتی تا اواسط دهه ۷۰ می‌شناختیم، رسانه‌ای واقعاً ملی بود؛ رسانه‌ای که علایق و سلایق مختلف را در نظر می‌گرفت، با شرایط کشور به‌روز بود و متناسب با جامعه حرکت می‌کرد.

بازیگر مجموعه‌های تلویزیونی «زمانی برای عاشقی» و «از سرنوشت» با انتقاد از محدود شدن دایره مخاطبان رسانه ملی تصریح کرد: متأسفانه امروز اعمال سلیقه‌هایی صورت می‌گیرد که روزبه‌روز مخاطب را از رسانه دور می‌کند. این نوع نگاه نه‌تنها کمکی به تعامل با مخاطب نمی‌کند، بلکه باعث فاصله گرفتن بیشتر مردم از رسانه می‌شود.

همراه ادامه داد: این مسئله مربوط به امروز نیست و می‌توان گفت یک پروسه ۱۵ تا ۲۰ ساله است که چنین راهبردی شکل گرفته و به نظر من مسیر درستی نبوده است. درست است که از لحاظ کمی تعداد شبکه‌ها افزایش پیدا کرده و برنامه‌های متنوعی تولید می‌شود، اما نتیجه نهایی، دست‌کم از منظر ارتباط با مخاطب، فاصله گرفتن رسانه از جامعه بوده است.

وی با اشاره به تأثیر راه‌اندازی شبکه‌های متعدد تلویزیونی بر وضعیت رسانه ملی بیان کرد: ما در گذشته دو یا سه شبکه داشتیم، اما همین شبکه‌ها کاملاً پربار و متنوع بودند و گروه‌های اجتماعی و سلیقه‌های مختلف در آنها حضور داشتند. از زمانی که شروع کردند برخی افراد را حذف کنند و چهره‌هایی را که مخاطب داشتند کنار بگذارند و به جای آنها افرادی را وارد کنند که بعضاً در سطح پایین‌تری قرار داشتند یا بر اساس مناسبات سیاسی و طیفی انتخاب می‌شدند، مخاطب بیشتر از رسانه فاصله گرفت.

این بازیگر تأکید کرد: این مسئله نیازمند بازگشت به همان موضوعی است که بارها بزرگان کشور نیز مطرح کرده‌اند؛ اینکه این رسانه باید برای تمام مردم باشد. نمی‌شود همچنان در یک دایره محدود حرکت کرد و روزبه‌روز از بخش‌های بیشتری از جامعه فاصله گرفت.

همراه، ضعف مخاطب‌شناسی و محدود شدن تنوع ژانری را از دیگر عوامل کاهش مخاطبان تلویزیون دانست و گفت: در دهه ۶۰ تنوع ژانر بسیار زیادی داشتیم. سریال‌های تاریخی متنوعی ساخته می‌شد؛ از تاریخ ایران گرفته تا موضوعات روز، دفاع مقدس، انقلاب و موضوعات مختلف. آثاری مانند «سلطان و شبان» و «سربداران» نمونه‌هایی از این رویکرد بودند.

وی افزود: امروز بیشتر سریال‌های تاریخی که ساخته می‌شوند به سمت موضوعات تاریخی ـ مذهبی رفته‌اند. در حالی که بخشی از مخاطبان به سریال تاریخی علاقه داشتند و دوست داشتند درباره تاریخ خودشان اطلاعات بیشتری کسب کنند و تاریخ را در قالب فیلم و سریال ببینند. چرا باید این نیاز و علاقه با سریال‌های ترکی درباره تاریخ ایران یا تولیدات هالیوودی پاسخ داده شود؟

همراه با تأکید بر ضرورت توجه به سلایق نسل جدید اظهار داشت: قطعاً جامعه ایران جامعه‌ای دیندار است و مردم تاریخ و هویت خودشان را دوست دارند. همه این موارد باید در نظر گرفته شود. اما نسل جوان نیز خواسته‌ها و مطالبات خاص خودش را دارد و تا جایی که امکانات و شرایط اجازه می‌دهد، باید این خواسته‌ها نیز مورد توجه قرار گیرد.

وی ادامه داد: هنوز برای من قابل درک نیست که چرا در تلویزیون نشان دادن ساز ممنوع است، در حالی که همه می‌دانند این ساز چیست و چه کاربردی دارد. به نظر من، هنوز در برخی مسائل دوستان ما نتوانسته‌اند با واقعیت‌های جامعه کنار بیایند و این نوع نگاه در نهایت نتیجه خوبی برای رسانه ملی نداشته است.

این بازیگر درباره وضعیت همکاری صداوسیما با هنرمندان نیز گفت: امروز شرایط به گونه‌ای است که همه هنرمندان و عواملی که در حوزه رسانه و تلویزیون فعالیت می‌کنند، چه بازیگر، کارگردان، فیلمنامه‌نویس و چه سایر عوامل، از شرایط یکسانی برخوردار نیستند.

همراه تصریح کرد: ممکن است عده‌ای تصور کنند افرادی که در حوزه انقلاب فعال بوده‌اند و دغدغه‌هایی در این زمینه داشته‌اند، امروز راحت‌تر می‌توانند کار کنند، اما من معتقدم اتفاقاً برعکس است. طیفی که در تلویزیون بیشتر فعالیت می‌کنند، یا افرادی هستند که اساساً اعتقاد چندانی به برخی مسائل ندارند و توجیه دوستان این است که آنها را بیاوریم تا مخاطب داشته باشیم، یا افرادی هستند که از نظر هنری حرف چندانی برای گفتن ندارند و بر اساس سفارش و از طریق ارتباطات دوستانه و گروه‌های مختلف وارد این حوزه شده‌اند و شرایط برایشان فراهم شده است.

وی افزود: برخی از این افراد تهیه‌کننده شده‌اند، برخی کارگردان شده‌اند و حتی بعضی وارد عرصه بازیگری شده‌اند. به همین دلیل است که وقتی فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیون را نگاه می‌کنیم، متأسفانه به جز معدود آثاری که توسط اهالی فن ساخته شده‌اند، اکثر کارها واقعاً ضعیف و نازل هستند. اگر بخواهید این آثار را با سال‌های قبل مقایسه کنید، می‌بینید که کیفیت به‌شدت افت کرده است.

بازیگر مجموعه تلویزیونی «شیوع» با انتقاد از ورود بلاگرها به عرصه بازیگری تلویزیون بیان کرد: امروز بسیاری از بازیگران معتبر دیگر اصلاً در تلویزیون کار نمی‌کنند و بنا به دلایلی تمایلی به حضور در این آثار ندارند. اگر هم قرار است نسل جدیدی وارد تلویزیون شود، گاهی از بلاگرها و افرادی که در فضای مجازی فعال بوده‌اند استفاده می‌شود؛ در حالی که ما طیف بسیار گسترده‌ای از افراد مستعد در کشور داریم.

همراه ادامه داد: بارها به مسئولان گفته‌ایم که این همه جشنواره، از جمله جشنواره تئاتر فجر، هر سال برگزار می‌شود و افراد بسیار مستعدی از سراسر کشور در این جشنواره‌ها مقام کسب می‌کنند. خروجی این استعدادها کجاست؟ چرا از این ظرفیت استفاده نمی‌شود؟

وی افزود: بازیگرانی که امروز در بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌ها می‌بینید، واقعاً گاهی بر اساس رابطه انتخاب می‌شوند. در حالی که این همه آدم مستعد وجود دارند و نمی‌توانیم از این ظرفیت استفاده کنیم.

همراه خاطرنشان کرد: به همین دلیل است که می‌گویم تلویزیون متأسفانه دیگر واقعاً ملی نیست. عده خاصی می‌توانند از امکانات و مواهب آن بهره‌مند شوند و عملاً بسیاری از افراد خارج از این دایره قرار گرفته‌اند. متأسفانه روزبه‌روز نیز شاهد جدی‌تر شدن این مسئله هستیم.

وی در پایان با انتقاد از شیوه برگزاری جلسات هم‌اندیشی در صداوسیما گفت: ای کاش حداقل جلساتی برگزار می‌کردند و صحبت‌های ما را می‌شنیدند، اما متأسفانه در سال‌های اخیر احساس می‌کنم این مسائل اصلاً برای کسی اهمیت نداشته است.

این بازیگر تصریح کرد: گاهی می‌شنویم که می‌گویند جلسات هم‌اندیشی برگزار کرده‌ایم؛ اما با چه کسانی؟ با همان افرادی که همیشه اطراف خودشان هستند. بسیاری از ما وارد این چرخه نمی‌شویم که بتوانیم نظر بدهیم، پیشنهاد کنیم، جایی نقد کنیم و جایی نیز بگوییم که عملکرد شما خوب بوده، اما در بخش دیگری ضعف وجود دارد.