مجتبی کبیری با اشاره به اینکه ایرج خواجه‌امیری خواننده‌ای بی‌نظیر در تاریخ آواز ایران است، تأکید کرد که جای خالی این خواننده هیچ‌گاه پر نخواهد شد.

مجتبی کبیری خواننده پاپ در گفت‌وگو با خبرنگار همدار اظهار کرد: استاد ایرج خواجه‌امیری در تاریخ موسیقی ایران یگانه بود، اگر بخواهیم درباره ایشان و هنر ایشان صحبت کنیم به اندازه یک کتاب می‌شود اما به طور خلاصه باید درباره جایگاه این خواننده فقید بگویم که صدای او در تاریخ موسیقی ما بی‌نظیر است و خواننده‌ای مانند او ظهور نخواهد کرد.

کبیری خاطرنشان کرد: ما خوانندگان بزرگ و منحصر به فر زیادی داریم؛ استاد شجریان، گلپا و… که استاد ایرج خواجه‌امیری هم از همان نسل است و هر کدامشان افتخار هنر ما هستند، هنرمندانی با اصالت که ما را به ایرانی بودنمان مفتخر می‌کنند. کمتر خواننده‌ای را می‌توان نام برد که در ۹۰ سالگی بتواند با همان کیفیت و قدرت سنین جوانی بخواند بدون اینکه صدایش اصطلاحاً فالش بشود اما استاد ایرج این توانایی را داشت و در ۹۰ سالگی بسیار شنیدنی و دقیق می‌خواندند.

وی افزود: ایرج خواجه‌امیری در زمانی که وارد عرصه موسیقی شد با اساتید بزرگی کار کرد، شاید ارتباط چندانی با مباحث تئوریک نداشتند ولی استعداد عجیبی که درونشان بود را به خوبی تقویت کردند و می‌توان گفت که ایشان ژن خاصی داشتند که آن را در قدرت آوازخوانی‌شان می‌توان مشاهده و احساس کرد.

این خواننده در ادامه گفت: بزرگانی چون ایرج خواجه‌امیری و هم‌نسلانش فرصت آزمون و خطای چندانی نداشتند، این بزرگان زیر نظر اساتیدی چون غلامحسین بنان و جلال‌الدین تاج اصفهانی رشد کردند. اگر امروز یک نفر بدون هیچ تجربه‌ای و فقط با علاقه‌ای که به خوانندگی دارد میکروفن به دست می‌گیرد و شروع به خواندن می‌کند، در گذشته اینگونه نبود و افراد سال‌ها روی صدایشان کار می‌کردند، در گذشته مثل امروز نبود که یک خواننده ضعیف آهنگی می‌خواند و با دستگاه صدایش را تنظیم می‌کنند، حتی استودیوها هم تجهیزات دیجیتال نداشتند و خواننده‌ها باید تبحر بالایی کسب می‌کردند وگرنه فرصت آزمون و خطای چندانی برایشان وجود نداشت.

کبیری تأکید کرد: به نظر من آن سخت‌کوشی که آن زمان خواننده‌ها برای تسلط بر صدایشان و قدرت بخشیدن به آن و بالا بردن توانایی‌شان در خوانندگی به کار می‌بردند آن‌ها را به نمونه‌های ویژه‌ای در تاریخ موسیقی و آواز ما تبدیل کرد که امروز می‌توانیم افرادی چون گلپا، شجریان و ایرج خواجه‌امیری را از آن نسل بی‌نظیر بدانیم. هنرمندان آن نسل با عشق به موسیقی وارد این عرصه شدند و با این عشق زندگی کردند.

وی در پایان اظهار کرد: افرادی چون زنده‌یاد شجریان علاوه بر اینکه خواننده‌های بزرگی بودند تشنه شناخت و کسب سواد بودند، شخصی چون شجریان یک محقق هم بود. گفته می‌شود استاد شجریان یک ضبط دستی داشتند که با آن به گوشه گوشه ایران می‌رفتند و صدای افرادی که در آن مناطق آواز می‌خواندند را ضبط می‌کردند، به آواز آن‌ها گوش می‌دادند و به شناختی از آوازخوانی و موسیقی در ایران می‌رسیدند در حالیکه امروز چنین ذوق و انگیزه‌ای کمتر دیده می‌شود. واقعاً نسلی که استاد ایرج خواجه‌امیری به آن متعلق بود یک نسل ویژه و بی‌نظیر است که متأسفانه آن‌ها را دیگر از دست داده‌ایم و جایگزین چندان مناسبی هم برای آن‌ها نداشته‌ایم.