داریوش مودبیان با اشاره به ویژگی‌های فنی بازیگری اکبر عبدی گفت: «او قدرت خارق‌العاده‌ای در بدیهه‌سازی و بدیهه‌گویی داشت. کوچک‌ترین دیالوگ را به گونه‌ای اجرا می‌کرد که جان تازه‌ای می‌گرفت. اگر قرار بود جمله‌ای طنز باشد، با تغییر لحن و بیان، آن را چند برابر اثرگذارتر می‌کرد. طنز را ذاتاً می‌شناخت و بدون آنکه تحصیلات دانشگاهی در این حوزه داشته باشد، از بسیاری از بازیگران و حتی نویسندگان جلوتر بود.»

وی افزود: «هوش اکبر عبدی فوق‌العاده بود. در زمان فیلمبرداری، با یک اشاره کوچک منظور کارگردان را متوجه می‌شد و همان را به بهترین شکل اجرا می‌کرد. حتی بدیهه‌هایی که خلق می‌کرد را دقیق در ذهن نگه می‌داشت و هنگام فیلمبرداری از زاویه‌ای دیگر، همان لحظه و همان حس را دوباره بازآفرینی می‌کرد؛ قابلیتی که بسیار نادر است.»

مودبیان در ادامه خاطره‌ای از همکاری با عبدی در مجموعه «طنزآوران جهان» روایت کرد و گفت: «یکی از قسمت‌ها ابتدا با بازیگران زن ضبط شده بود. بعد تصمیم گرفتیم همان بخش را با بازیگران مرد نیز اجرا کنیم. آن زمان اکبر مشغول بازی در فیلم «اجاره‌نشین‌ها» بود. با محل فیلمبرداری تماس گرفتم؛ گفتند کارش تمام شده است. با همان شور و اشتیاق آمد و تنها در مدت کوتاهی، اجرایی خیره‌کننده ارائه داد که هنوز هم در ذهنم مانده است.»

این کارگردان با اشاره به جایگاه تاریخی عبدی در هنر ایران اظهار کرد: «بیشتر مردم او را با آثار سینمایی‌اش می‌شناسند، اما کسانی که از نزدیک با او کار کرده‌اند، می‌دانند استعداد واقعی او تا چه اندازه فراتر از آن چیزی بود که دیده شد. او در تئاتر، تلویزیون و سینما، همیشه یک پدیده بود.»

مودبیان در پایان گفت: «امیدوارم آثار ماندگاری چون «طنزآوران جهان» دوباره در دسترس مخاطبان قرار بگیرد تا نسل جوان نیز با هنر کم‌نظیر اکبر عبدی آشنا شود. خوشبختانه امروز هم بازیگران مستعدی در کشور داریم، اما شناخت و الگو گرفتن از هنرمندی مانند عبدی می‌تواند به رشد و غنای هنر بازیگری نسل جدید کمک کند. یاد و نام او برای همیشه در تاریخ هنر ایران زنده خواهد ماند.