محسن اردستانی، مستندساز، با انتقاد از نحوه مدیریت پوشش رسانه‌ای مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب، معتقد است ضعف اصلی نه در توان مستندسازان، بلکه در نبود مدیریت کلان و تقسیم کار حرفه‌ای میان نهادهای مسئول بوده است.

اردستانی با مقایسه کیفیت پوشش تصویری مراسم تشییع در ایران و عراق اظهار کرد: «اگر بخواهیم تصویربرداری مراسم تشییع در ایران را با آنچه در عراق انجام شد مقایسه کنیم، با وجود اینکه در عراق تنها در یک روز و در سه لوکیشن مختلف کار انجام شده بود، به نظر من از نظر کیفیت اجرا، قاب‌بندی، پوشش تصویری و بسیاری از شاخص‌های فنی، خروجی عراق نمره بالاتری می‌گیرد. این ضعف مدیریت را اینجا هم می‌شد احساس کرد.»

کارگردان مستند «به روایت مسافر» با اشاره به تجربه حضور خود در این پروژه گفت هیچ سازوکار مشخصی برای هماهنگی میان مستندسازان وجود نداشت و افزود: «مثلاً ممکن بود به من دو پروژه پیشنهاد شود، اما به یکی از دوستان مستندسازمان هیچ پیشنهادی نشود. من حداقل هیچ جلسه مشترکی ندیدم که برای هماهنگی میان مستندسازها برگزار شده باشد. شاید همین مسئله هم باعث شد بعضی از بچه‌ها دلخور شوند. به نظر من، باز هم مدیریت کلان وجود نداشت.»

وی تأکید کرد اگر سازمان صداوسیما، سازمان اوج، مرکز گسترش و دیگر نهادهای مرتبط پیش از آغاز پروژه‌ها تقسیم کار مشخصی انجام می‌دادند، از تولید مستندهای مشابه و موازی جلوگیری می‌شد. اردستانی گفت: «اگر قرار است مثلاً روی یک سوژه مرتبط با افغانستان کار شود، منطقی نیست که ۱۰ مستند با یک روایت مشابه تولید شود. می‌شود سه مستند با روایت‌های متفاوت ساخته شود تا تنوع نگاه هم وجود داشته باشد.»

این مستندساز درباره سپردن بخشی از پروژه‌ها به کارگردانان سینمای داستانی نیز اظهار کرد که اصل این تصمیم را مثبت می‌داند، اما معتقد است انتظار می‌رفت این چهره‌ها نقش هدایت و مدیریت تیم‌های مستندساز را برعهده بگیرند، نه اینکه صرفاً روی پروژه شخصی خود متمرکز شوند. وی گفت: «اصل استفاده از این افراد درست است، اما من بازتاب آن را در میدان ندیدم. البته ممکن است من ندیده باشم و دیگران نظر متفاوتی داشته باشند.»

اردستانی همچنین تأکید کرد در میان کارگردانان داستانی، کسانی که سابقه مستندسازی داشته‌اند، برای چنین مأموریت‌هایی مناسب‌تر هستند و افزود: «به نظر من، اگر قرار باشد از کارگردانان داستانی استفاده شود، کسانی که سابقه مستندسازی هم داشته‌اند، اولویت دارند؛ مثل آقای حاتمی‌کیا یا آقای کمال تبریزی که خودشان تجربه کار مستند داشته‌اند.»

وی با اشاره به عملکرد مجموعه‌های مستندسازی در جنگ اخیر، از بهبود شرایط نسبت به جنگ ۱۲ روزه سخن گفت اما تصریح کرد هنوز هم ساختار مدیریت بحران در حوزه مستند با مشکلات جدی روبه‌روست. اردستانی اظهار داشت: «انگار با وجود همه تجربه‌هایی که داریم، هر بار که با یک بحران جدید روبه‌رو می‌شویم، دوباره باید از نقطه صفر شروع کنیم.»

او در عین حال، از تجربه‌های مثبت شکل‌گرفته پس از جنگ ۱۲ روزه یاد کرد و گفت برخی مجموعه‌ها از ماه‌ها قبل برای شرایط بحرانی برنامه‌ریزی کرده بودند. به گفته وی، همین آمادگی باعث شد در جنگ اخیر، روند هماهنگی نیروها، صدور کارت‌های شناسایی و آغاز مأموریت‌ها با سرعت بیشتری انجام شود.

اردستانی در پایان تأکید کرد تجربه جنگ ۱۲ روزه در افزایش آمادگی مجموعه‌های مستندسازی بی‌تأثیر نبوده و گفت: «مجموع این اتفاقات نشان می‌داد که تجربه جنگ ۱۲ روزه بی‌تأثیر نبوده و مجموعه‌ها در جنگ اخیر با آمادگی بیشتری عمل کردند.